آشنایی با تفاوت کارتون و کاریکاتور و کاربردهای آن ها

آشنایی با تفاوت کارتون و کاریکاتور و کاربردهای آن ها

بسیاری از افراد قادر به تشخیص تفاوت کارتون و کاریکاتور نیستند زیرا اگر آن ها را از لحاظ ظاهری مقایسه کنیم، شباهت هایی میان این دو سبک طراحی وجود دارد. اما از نظر تکنیکی کشیدن کاریکاتور کار به مراتب سخت تری است و حرفه ای شدن در آن به سال ها تمرین نیاز دارد. در این مقاله تفاوت کارتون و کاریکاتور را از جهات گوناگون مورد بررسی قرار می دهیم. اگر به حرفه ای شدن در زمینه طراحی کارتون یا کاریکاتور علاقمندید خواندن این مقاله را از دست ندهید.


چهار‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۹  ۰ نظر   ۵۶۰۱ بازدید

تفاوت کارتون و کاریکاتور

طراحی کارتون یکی از هنرهای بصری دو بعدی است که به سادگی روی کاغذ یا به صورت دیجیتالی رسم می شود. ایده خلق کارتون بر اساس ایجاد روشی جدید برای بیان و به تصویر کشیدن داستان ها بنا شده است. در ابتدا کارتون ها را برای تشویق کودکان به خواندن کتاب به داستان اضافه می کردند، اما بعدها محدودیت سنی مخاطبان کارتون شکسته شد و اکنون توسط مخاطبان از هر سنی مورد توجه قرار می گیرد.

کاریکاتور عموماً به صورت آمیزه ای از طراحی های موضوعات مختلف به همراه عنصر اغراق و طنز شناخته می شود. به تعریف دیگر کاریکاتور طراحی از چهره افراد به سبکی سرگرم کننده و خنده آور است.

ولی کارتون یک طراحی از کاراکتری تخیلی است که با هدف داستان گویی و سرگرمی خلق شده است. می توان کارتون انسان ها، حیوانات، پرندگان و هر چیز دیگر را کشید. کارتونیست می تواند با کمک قوه تخیل خود مرزهای واقعیت را تا جایی که می تواند جابه جا کند و کاراکترهایی تخیلی و جذاب خلق نماید.

هنگام طراحی کاریکاتور چهره معمولاً یک شخص واقعی به عنوان مدل طراحی انتخاب می شود و نتیجه نهایی آن به ویژگی های ظاهری چهره مدل بستگی دارد.کاریکاتوریست حرفه ای ضمن آن که در طراحی مدل اغراق می کند شباهت ظاهری کاریکاتور با شخص را نیز حفظ می کند، به گونه ای که آن شخص به آسانی قابل شناختن باشد. کاریکاتور با هدف ایجاد سرگرمی و گاهی انتقال پیامی طعنه آمیز خلق می شود.

کاربردهای کارتون و کاریکاتور

کارتون و کاریکاتور هر از طریق رسانه های مختلفی نظیر روزنامه، مجلات، کتاب های مصور، وبسایت ها و تلویزیون به مخاطبان عرضه می شوند. از کارتون بیش تر در کتاب های مصور و برای به تصویر کشیدن یک جریان داستانی استفاده می شود، در مقابل کاریکاتور بیش تر برای به تصویر کشیدن یک معضل اجتماعی یا در ادامه مقاله ای که در مورد فردی مشهور نوشته شده منتشر می شود.

نیکولا جنینگز که برای روزنامه های معتبری مثل گاردین کاریکاتور می کشد می گوید:” کشیدن هر کاریکاتور دو بخش دارد؛ اول آنالیز تناسب چهره مدل و دوم دینامیک و حالات مختلفی که در چهره آن شخص پدیدار می شود. اغراق در تناسب چهره افراد کار سختی نیست اما اگر یک کاریکاتور حرفه ای بخواهید لازم است در حالت های منحصر به فرد آن چهره اغراق کنید. تغییراتی که ایجاد می کنید باید با ویژگی های شخصیتی موضوع کاریکاتور هماهنگ باشد.”

از طرفی کارتون هایی که به شکل کمیک (داستان مصور) در روزنامه ها چاپ می شوند نیز از این قاعده مستثنی نیستند. بسیاری از این کارتون ها از نمایش رویدادهای اجتماعی و سیاسی تا موضوعات داغ روز مربوط به افراد مشهور را شامل می شوند. بنابراین لازم است کارتونیست به عمق موضوعی که برای به تصویر کشیدن انتخاب کرده خوب فکر کند تا بتواند پیام کارتون را به طور شیواتری به مخاطبان انتقال دهد.